Even voorstellen: Rose-Anne

Sinds vorig jaar werk ik bij de Leergang Organisatiefilosofie samen met Rose-Anne Dotinga. Tijd voor haar om zichzelf even voor te stellen, om te beginnen met een klassieke filosofische vraag.

Hoe is het om jou te zijn?

Wat een leuke vraag! Daar moet ik over nadenken.

…

Ik ben de enige die deze vraag kan beantwoorden. En tegelijkertijd kan iedereen hem beantwoorden. Over zichzelf.

Mijn antwoord: Het is fijn om Rose-Anne te zijn! Ik ben blij met mijn lichaam en geest die goed functioneren. En met mijn omgeving. Ik voel me erg bevoorrecht.
Het is ook wel hard werken. Ik heb altijd ideeën en vind het moeilijk om gewoon even niets te doen. Te zijn. Rose-Anne te zijn.

Wat maakt filosofie voor jou zo leuk?

Ik ben van de praktische filosofie, zelf nadenken over iets dat je bezig houdt. Het is erg leuk om beter te worden in denken. Denken is echt een vaardigheid. Steeds scherper formuleren en samen met iemand onderzoeken: waar gaat het nou écht om?
Met als leuke bijkomstigheid: wanneer je iets vanuit oprechte nieuwsgierigheid onderzoekt, verdwijnt daarmee vaak ook de hitte, het probleem.

Ik herinner me mijn eerste Socratische training die ik volgde nog heel goed. Ik ontdekte dat een vraag veel interessanter is dan een antwoord. Vanuit de TU Delft ben ik opgevoed om te denken in oplossingen. Het was daarom heel vernieuwend om niet naar een antwoord op zoek te gaan, maar juist naar een nog scherpere vraag.

Een vraag die veel langer leeft (van toepassing kan zijn), dan een antwoord. Fantastisch!

Je bent ook gedragsveranderaar, zie je raakvlakken met organisatie filosofie?

Klopt, in mijn Training Spelend veranderen ervaar je hoe spelprincipes ruimte bieden om te veranderen.
En ja, ik zie een heleboel raakvlakken! Zowel gedragsverandering als organisatiefilosofie gaan over nieuw denken.

En dan heb ik het niet over piekeren, herhalen wat je eerder al hebt gedacht (gedachten), maar nieuw denken produceren in het moment. En uit nieuw denken, komt nieuw gedrag.

Om iets nieuws te kunnen denken, moet je eerst loslaten wat je nu denkt. Antropoloog Danielle Braun zegt: ‘We denken dat we zo, hup, kunnen omflappen van A naar B. Maar verandering gaat in drieën. In het niet weten, daar gebeurt het.’ Ze noemt dit ook wel het ‘Ondertussen’. Net als een trapezeartiest: je hebt de ene stok al losgelaten, maar de andere nog niet vastgepakt, letterlijk zwevend, ‘ertussenin’.

---

Wil je meer weten over Rose-Anne? Bekijk hier haar website: flip het script, oftewel, draai het script eens om!

 

De Leergang Organisatiefilosofie start op 17 en 18 september. Een uitnodiging tot het Ondertussen. Durf jij het aan? Vraag vrijblijvend de brochure aan

Geplaatst in Actueel en getagd met interview, leergang, praktische filosofie.